Ania z Zielonego Wzgórza

Jaka jest Ania z Zielonego Wzgórza? Czy to tylko beztroska trzpiotka, paplająca co jej ślina na język przyniesie i stale pakująca się w kłopoty? A może to wrażliwe i czarujące dziewczę, które swoją bezpretensjonalnością i szczerością potrafi podbić serca wszystkich dookoła? Te pytania stawiały i stawiają sobie miliony czytelników i widzów na całym świecie, którym przyszło się zetknąć z fenomenem postaci wykreowanej przez Lucy Maud Montgomery już przeszło sto lat temu.

 

 

 

Na przestrzeni dziesięcioleci „Anię z Zielonego Wzgórza” wielokrotnie ekranizowano, niezliczone razy przenoszono ją na deski teatru, tworzono na jej podstawie musicale i słuchowiska radiowe. Aktorki grające tę postać tworzyły różnorodne, często bardzo odległe kreacje aktorskie, skupiając się na odmiennych cechach charakteru bohaterki i budując całkowicie odmienny kontekst znaczeniowy, w wyraźny sposób przesuwający punkt ciężkości całego dzieła. Jakkolwiek by nie traktowano tego utworu, cechą wspólną wszystkich dokonań winna być niewątpliwa charyzma głównej postaci oddziałująca na całe otoczenie i zmieniająca je, dzięki czemu uważny widz może sam zestawić ją z własnymi przeżyciami i doznaniami.

W naszej interpretacji, twórcy Narodowego Teatru Edukacji postawili właśnie na jak najbardziej ludzkie i przystające do nas samych spojrzenie na życie młodych bohaterów sztuki. Mamy nadzieję, że nasi widzowie zamiast posągowej ikony literatury i filmu dostrzegą w Ani swoją rówieśniczkę, której problemy i sposób zachowania wybitnie korespondują z tym czego sami doświadczają.

Powieść „Ania z Zielonego Wzgórza” Lucy Maud Montgomery zaczęła pisać wiosną 1905. Powieść była wielokrotnie odrzucana przez wydawców, dopiero w 1908 roku została wydana przez L.C. Page Company z Bostonu. Niemal natychmiast stała się bestsellerem. Mark Twain po przeczytaniu książki nazwał Anię najukochańszym dzieckiem literackim od czasów „Alicji w Krainie Czarów”.